Bizim Köyde Kimler Vardı

 

Yaşı yüzonsekizdi hala namazını kılardı

 Gözleri görmez ama söylenenleri duyardı

 Semet emimin yaptığı işlerede kızardı

 Bizim köyde bir de SILO dedem vardı

 

Köprünün başında ineğini öküzünü överdi

Yalan söyleyene arkasını döner gülerdi

O savaşa girmiş bir nefer, kahraman  bir gaziydi

 Bizim köyde bir de ARİF dedemiz vardı

 

Onun başında hep sarığı vardı

Köyde oğlu Nizam emminin yanındaydı

Oğlu Nizam hastalandığında inciri ona taşıyandı

Bizim köyde bir de GIBO dedemiz vardı

 

O hep elinde çubuğu ile gezerdi

Haklının yanında olur haksız olana da söverdi

Ama o hep yeğenleri Emoçgilden çekerdi

Bizim köyde bir de ZABİT dayımız vardı

 

Köyde çocuklar onu çok severdi

Yanına alır çocukları o dinlerdi

Ayıldı bayıldı türküleri söylerdi

 Bizim köyde bir de KEMAL dayımız vardı

 

Tarlayı biçemezdi örsü tırpanı atardı

Ona söylenende kazananın yoluna der çatardı

Akşam yorgun düşer evde mışıl mışıl yatardı

Bizim köyde bir de ŞAMİL dayımız vardı

 

Yoksula fakire o hep yardım ederdi

Yaptığı iyiliklerle çevrede tanınmış biriydi

Çocukları onbir hanımı iki idi 

Bizim köyde bir de ABUBEKİR dayım vardı

 

Her toplumda onun adını söylerler

Merhametliğini insanlığını hep överler

Genç yaşta öldü hala ona yanarlar

Halamızın kocası bir de EKREM dayım vardı

 

Bu dünyada çok çalıştı çok yoruldu

Kapısına geleni boş çevirmedi yedirdi doyurdu

Daha gençti kırksekizinde mezara konuldu

Bizim köyde  birde benim NİGAR anam vardı

 

Bibimi dedemgilden almış kaçırmış

Yaptığına sonra kendide şaşırmış

Bibimin civanı eniştelerin başıymış

Bizim köyde bir de hacı RAHMİ dayımız vardı

 

Çevre köylüleri bile o hep iş sahibi yaptı

Kardeşi Ekrem dayı öldü hep ağladı ona yandı

Kendisi öldü insanlığı yanına kar kaldı

Bizim köyde bir de hacı ZEHNİ dayımız vardı

 

Bizleri güldürdü kendisi de çok şendi

Ola uşak hele susunda beni dinleyin derdi

Kaynatası Mıcıngertli Sarı beydi

Bizim köyde bir de FEVZİ dayımız vardı

 

Duvar ustalığı köyde onun işiydi

Hanımı Gırbo onun başının etini yedi

Öldüğü gün de mübarek ramazan günü idi

Bizim köyde bir de temiz, saf İSSO dayımız vardı

 

Ben Hacıgilden Zehninin oğlu Sinanım

Ölmüşlerimizin mekanları cennet olsun der rahmetle anarım

Herkesin köyüne sahip çıkıp gelmesinden yanayım

Herkese saygı ve sevgilerimi sunarım...

 

 

Sinan AKTAŞ

Erzurum - 2010